“ပြန်စုံကြမယ်သူငယ်ချင်း”
ကျောင်းဆောင်သေးသေး၊ ကွင်းဝေးဝေးနှင့်၊
အခန်းကျဉ်းကျဉ်း၊ လမ်းကျဉ်းကျဉ်းမှာ၊
ပညာနို့သောက်၊ စနောက်ပျော်ပါး၊
အားမရခင်၊ ကြမ္မာငင်သည်။
အသင်ချစ်ဆွေ၊ မတွေဝေနှင့်၊
လေဗွေငြိမ်းလျင် လေပြေဆင်၏။ ။
“ဆူးသင့်နှင်းဆီ”
ခူးမယ်လို့ကြံ၊ ပန်မယ်လို့ ရည်စူး၊
မာန်နဲ့ရံ၊ ပေါင်းဖော်ဆူးက၊
ပန်းလှရိပ်မူး။
ပန်ရက်ဖူးကွယ်၊
ဆူးလယ်မှာ လှဂုဏ်တင့်စေတော့ရယ်လို့၊
ချင်စိတ်ကို ချိုးနှိမ်သိပ်ပါမှ၊
ဆူးအလယ် ပန်းနှယ်ကြွေရတယ်၊
ဖြေရက်နိုင်ဘူး။ ။
“ချစ်စွမ်းအားဖြင့်”
ချစ်သူမထံ အတိတ်ယံမှ၊
လွမ်းစာခွေပါး၊ ချစ်သူကြားအောင်၊
ပါးနားထိကပ်၊ နမ်းတံစိတ်အမှတ်နှင့်၊
တိတ်တိတ်ကလေး ပြောပေးလိုက်သည်၊
ထာဝရတည်ဟု။ ။
ချစ်သူရယ်
တချက်လေးတောင် လှည့်မကြည့်လိုက်ပါနဲ့၊
မောင့်ရင်ထဲက ယဲ့ယဲ့အသည်းဟာ၊
နဲနဲလေးမှမနေနိုင်ဘူးလေ၊
ဝင့်ယှဉ်ပြိုင်အုံးမတဲ့လား။
အမုန်းမပါ၊ ထီးဗလာနဲ့၊
နေပူပူ ဆူးထူထူထဲ၊
လျောက်ရဲလို့လား။ ။
"လှည့်စားကံကြမ္မာ"
ရွှေလရယ်သာ ကြယ်ပြာကပုန်း၊
လေအလာ ကြယ်ပြာထွက်ပါမှ၊
တိမ်ဝဠာပြာပြာနက်ကယ်၊
မဲမှောင်ရီဖုံး။
"မေတ္တာရှင်မလေး"
မိမိဆန္နကို မထုတ်ဖေါ်၊
ကိုယ်ပိုင်ခံစားမူ့ကိုမဖေါ်ပြ၊
တည်ငြိမ်တဲ့ရူပကာသွင်ပြင်နဲ့
အေးချမ်းတဲ့နှလုံးသားပိုင်ရှင်မ။
တသက်သာလုံးချန်ထားမိခဲ့တာတောင်၊
ကိုပျော်ရင်သူကျေနပ်သတဲ့၊
အတိတ်ကအမုန်းရိပ်ကို မေတ္တာ ချွေးသိပ်လို့၊
သူငယ်ချင်းတဖြစ်လဲ၊ အသည်းထဲမှာ မေတ္တာရှင်ဆု၊ နေရာယူလာ၊ ရယူခြင်းကိုဥပခါမို့။
တည်ငြိမ်တဲ့စိတ်နှလုံးသားနဲ့၊
ဖြူစင်တဲ့မေတ္တာတရားလက်ကိုင်ထား၊
အမရာ၊ ကိန္နရီ၊ မဒီ၊ သံမူလ၊ တို့လို,
တော်လေးဝဝင်နိုင်တဲ့၊
စံတင်ထိုက်တဲ့မိန်းမသား။
No comments:
Post a Comment